LA-MENAÇA-DEL-NÒRD

L’arribada de la dinastia dels Guilhèms al ducat d’Aquitània en 909 foguèt la creacion d’una dinastia occitana dins un ducat que voliá encara remembrar d’epòcas mai ancianas – èra estat un reialme independent dos-cents ans abans -. Mas los dangièrs èran grands. E sustot venián totes del nòrd. Aital, se debanèt pendent l’epòca de Guilhèm I – la menaça vikinga arribèt tanplan del nòrd – e puèi pendent lo temps de Guilhèm II, que venquèt los franceses e burgundis après l’envasion qu’arribava de mai enlà del Leir.

Lo sieu fraire Acfred I aguèt pas temps de consolidar la dinastia. E la guèrra civila devastèt lo ducat pendent mai de vint annadas. Mas eles serián los primièrs ducs aquitans qu’amb lo nom de Guilhèm arribariá mai enlà del sègle X – prèp de dos-cent ans – e balhariá a l’istòria occitana de noms tan celèbres coma Alienòr, duquessa d’Aquitània e filha de Guilhèm X.

L’istòria del primièr Guilhèm es l’istòria d’un pichon comte – Guilhèm I, nascut en 875, èra d’origina solament comte d’Auvèrnha e Lemosin- que profiecharà l’ataca d’un nòble, Aimar d’Engoleime, a un autre, lo comte de Peitieus, Ebles, en 894, per li balhar paratge après la desfacha d’Orlhac dels armats d’Ebles. Aquel aviá perdut aital la sieuna armada en una batalha contra Aimar d’Engoleime e ara èra pas mai comte de Peitieus ne duc d’Aquitània. E aviá besonh d’una armada per recuperar los sieus títols

 

Tà léger la seguida, rendetz-vos sus Sapiencia.eu !